ยังคงเป็นบล๊อคที่ยังไม่เขียนถึงเรื่องอื่น นอกจากเรื่องวิถีของตัวเอง ถึงช่วงนี้งานจะยุ่ง นอนก็น้อย หน้าก็มืด แต่โดยรวมแล้ว ก็แฮปปี้กับการทำงานดี รู้สึกว่าตัวเองเริ่มกลับมามีคุณค่าขึ้นแล้ว หลังจากที่พึ่งพาคนอื่นมานาน ถึงเวลาเราต้องพึ่งพาตัวเองบ้าง เพราะคนเราไม่สามารถพึ่งพาคนอื่นได้ไปตลอดชีวิต จริงมั้ย?

พูดถึงเีรื่องงานแล้ว ช่วงนี้ก็เริ่มเป็นช่วงก้าวกระโดดนะ เพราะได้กลับมาทำงานที่เดิมเลยค่อนข้างเคยชินกับเนื้องานที่มี ไม่ต้องเรียนรู้อะไรมาก แค่ปรับตัวนิดหน่อย และตอนนี้ก็มีงานใหญ่ๆให้ทำมากขึ้น ถึงจะไม่อยากทำ ถึงจะขี้เกียจ ถึงจะบ่นๆๆกับคนอื่นว่างานเยอะจัง แต่ก็เต็มใจรับงานนั้นๆมา เพื่อที่เราจะได้ทำเป็นทุกอย่างไม่อยากจะเป็นแค่ Admin ประจำออฟฟิต แต่จอยอยากจะเป็นเลขา ที่คอยทำงานให้เจ้านายได้ทุกเรื่อง (ยกเว้นเรื่องคิด Project >.<) ถ้าเป็นแบบนั้นได้ก็คงดี ฝันแบบใกล้ตัวเอาไว้ก่อน

ได้มีโอกาสไปประชุม ไปคุยงานหลายๆที่ ได้เรียนรู้อะไรที่แบบ..ไม่ชอบการประชุมที่มีประเด็น แต่คนในที่ประชุมไม่ค่อยจะพูดให้ตรงประเด็น หรือจับประเด็นยากเลย จอยไม่เก่งเรื่องจับความคิดในอากาศ เพราะส่วนใหญ่เป็นคนลงมือทำมากกว่าออกไอเดีย ฟังๆแล้วดูเหมือนอะไรที่จับต้องยากมาก

แต่วันนี้ได้มีโอกาสคุยกับอาจารย์เอแบคท่านนึง มาเยี่ยมชมและพูดคุยที่ออฟฟิต อาจารย์เป็นผู้หญิง พูดจาไม่เสียงดัง เสียงนิ่มๆ แต่น่าฟังมาก ขนาดง่วงนอนตาจะปิด จอยยังฟังได้ตลอดเลย แล้วแต่ละเรื่องที่คุยกัน ก็ไม่พูดจาซับซ้อน อ้อมค้อม วาดวิมาน แต่เป็นการพูดถึงรายละเอียดงานเลย พูดในส่วนที่ต้องลงมือทำ ดูแล้วเหมือนสิ่งที่กำลังจะทำไม่ใช่เรื่องยาก เป็นเรื่องง่ายๆขี้ประติ๋วสุด อืมมมมมมมมม.....ชอบมาก

พรุ่งนี้ได้หยุด 2 วัน ติดกันไปถึง ส-อา ดีซะจริงๆ ได้พักผ่อนน เย้... อ๊ะ ! แต่ว่า แต่ว่า ว่างๆวันพระใหญ่แบบก็อย่าลืมไปทำบุญ เวียนเทียนกันบ้างน้า หน้าตาจะได้แจ่มใส~

ปล. 1 ขอให้ทุกคนที่อ่าน หลับฝันดี มีขนมอร่อยกิน ได้ยินเพลงเพราะ หัวเราะอย่างพอเพียง
ปล. 2 อย่าลืมผักครึ่งนึง อย่างอื่นครึ่งนึง ทานคู่กันนะคะ จอยขอ~